تو هم میتونی وکیل داشته باشی!
سوالی که برای بسیاری از فعالان حوزه مددکاری اجتماعی و مدیران مراکز مثبت زندگی مطرح میشود، این است که آیا مددکاران شاغل در این مراکز تحت شمول قانون کار و مقررات بیمه اجباری قرار میگیرند یا خیر. پاسخ بستگی به شرایط استخدام، نوع قرارداد و رابطه کاری بین مددکار و مرکز دارد.
قانون کار جمهوری اسلامی ایران رابطه کاری را رابطهای میداند که بر اساس قرارداد کار، کارگر تعهد به انجام کاری را در قبال دریافت حقالزحمه و تحت نظارت کارفرما به عهده میگیرد. بنابراین اگر مددکار به صورت قرارداد کار (موقت یا دائم) و با اجرای امور تحت اختیار و نظارت مرکز فعالیت کند، معمولاً مشمول قانون کار خواهد بود.
اگر مددکاری به صورت قراردادی خدماتی مستقل (پیمانکاری یا قرارداد با مرکز بهعنوان شخص حقیقی/حقوقی مستقل) کار میکند یا بهصورت داوطلبانه بدون دریافت مزد فعالیت دارد، معمولاً مشمول مقررات قانون کار و بیمه اجباری سازمان تأمین اجتماعی نمیشود؛ مگر اینکه با بررسی شرایط کاری، رابطه کارگری احراز گردد.
طبق مادههای قانون تأمین اجتماعی، کارگران کارفرمایانی که رابطه کارگری-کارفرمایی بین آنها برقرار است باید تحت پوشش بیمه اجباری قرار گیرند. بدین ترتیب اگر مددکار شاغل در مرکز مثبت زندگی دارای قرارداد کار یا رابطه واقع بین کارگری باشد، کارفرما مکلف است او را بیمه اجباری کند و سهم مربوطه را پرداخت نماید.
برای تعیین اینکه مددکار مشمول قانون کار و بیمه هست یا خیر، موارد زیر معمولاً بررسی میشوند: دریافت مزد یا حقوق منظم، اجرای وظایف طبق دستور و نظارت مرکز، تعیین ساعت کاری، استفاده از امکانات مرکز، و استمرار و تکرر در انجام کار. وجود چند مورد از این نشانهها میتواند رابطه کارگری را ثابت کند.
در برخی موارد مراکز مثبت زندگی که زیرنظر نهادهای دولتی یا خیریهها فعالیت میکنند، ممکن است قوانین و بخشنامههای ویژهای درباره نحوه استخدام و بیمه کارکنان داشته باشند. این بخشنامهها میتوانند تعیینکننده این باشند که کارکنان چگونه قرارداد ببندند و آیا بیمه اجباری شامل حالشان میشود یا خیر.
اگر کارفرما مددکاران را علیرغم وجود رابطه کارگری بیمه نکند یا قرارداد کار تنظیم نکند، در صورت شکایت یا بازرسی اداره کار و سازمان تأمین اجتماعی، کارفرما ممکن است ملزم به پرداخت بدهی بیمه، جریمه و مطالبات مزدی باشد. همچنین مددکار میتواند برای احقاق حقوق خود به مراجع کیفری و انتظامی مرتبط مراجعه کند.
مددکاران باید نوع قرارداد و وضعیت بیمهای خود را کنترل کنند و در صورت وجود رابطه کاری مشخص، از کارفرما درخواست تنظیم قرارداد کار و بیمه اجباری نمایند. مدیران مراکز نیز بهتر است با تنظیم قراردادهای شفاف، رعایت مقررات کار و بیمه، و مشورت با مشاور حقوقی از بروز اختلافات قانونی جلوگیری کنند.
به طور کلی، مددکارانی که تحت نظارت و دستور مرکز و در ازای حقوق و مزایا کار میکنند، مشمول قانون کار و بیمه اجباری تأمین اجتماعی هستند. اما در هر مورد باید وضعیت قراردادی و واقعی کار بررسی شود تا رابطه کارگری احراز گردد.
برای بررسی وضعیت حقوقی دقیق، تنظیم قرارداد کار مناسب و امور بیمهای، میتوانید از خدمات حقوقی vakiljo.ir بهره بگیرید تا از حمایت قانونی کامل برخوردار شوید.