تو هم میتونی وکیل داشته باشی!
مسئله مطالبه بهای پارکینگ در آپارتمانها از سوی مالک یا مدیر، یکی از موضوعات حقوقی پرمخاطب است که بارها در رویه قضایی مطرح میشود. اختلافات مربوط به اجاره، فروش یا ورود و استفاده از پارکینگ میتواند بین مالکین، مستأجران و مدیر ساختمان ایجاد شود و نیازمند بررسی قواعد قراردادها، قانون مدنی و مقررات مرتبط با آپارتماننشینی است.
پارکینگ ممکن است بهصورت مستقل دارای سند مالکیت (واحد مستقل) یا بهصورت مشاع با سایر قسمتهای ساختمان باشد. تعیین ماهیت پارکینگ در قرارداد فروش یا آییننامه داخلی، نقش تعیینکنندهای در تعیین حقوق و تکالیف مالک یا مستأجر دارد.
در صورتی که پارکینگ بهطور صریح در قرارداد فروش یا سند رسمی به مالک منتقل شده باشد، مالک حق دریافت منافع (از جمله اجاره یا بهای استفاده) را دارد. در غیر این صورت، تفسیر قرارداد و اراده طرفین و مفاد آگهی فروش و قرارداد پیوست، ملاک است.
آییننامه داخلی و مصوبات مجمع یا هیئتمدیره میتواند قواعدی درباره نحوه استفاده از پارکینگ و تعیین بهای آن وضع کند. این مقررات باید مطابق با قانون تملک آپارتمانها و قرارداد مالکین باشد و در صورت مغایرت با اسناد رسمی قابل تعدیل نیست.
در قرارداد اجاره صریح، اگر استفاده از پارکینگ برای مستأجر مورد توافق قرار گرفته باشد، موجر نمیتواند بدون مبنای قانونی یا قراردادی از دریافت بهای جداگانه برای استفاده پارکینگ جلوگیری کند. برعکس، اگر پارکینگ در قرارداد قید نشده باشد، مطالبه بهای جداگانه نیازمند توافق جدید است.
چنانچه مالک پارکینگ را بهصورت جداگانه اجاره دهد، مطالبه اجاره بها مطابق قواعد اجاره در قانون مدنی انجام میگیرد. در دعاوی مطالبه اجاره، دلایل قراردادی، رسید پرداخت و مفاد آگهی یا توافق کتبی تعیینکنندهاند.
بهای پارکینگ ممکن است بر اساس نرخ ثابت، درصدی از ارزش واگذاری، یا تعرفه تعیینشده توسط هیئتمدیره محاسبه شود. در صورتی که مرجع تعیین نرخ مشخص نباشد، دادگاه با استناد به عرف محلی، قراردادها و شواهد، میزان قابل مطالبه را تعیین میکند.
در صورت استفاده غیرمجاز شخص ثالث از پارکینگ (مثلاً همسایه یا مهمان بدون اجازه)، مالک میتواند علاوه بر مطالبه اجرتالمثل، درخواست منع مداخلت یا جبران خسارت نماید. اثبات ورود غیرمجاز و مدت استفاده برای مطالبه اجرتالمثل ضروری است.
دادگاهها در دعاوی مطالبه بهای پارکینگ ابتدا به بررسی سند مالکیت، قراردادها، آییننامه داخلی و دلایل طرفین میپردازند. سپس در صورت وجود قرارداد معتبر، حکم به مطالبه مبلغ میدهند و در غیاب قرارداد، بر مبنای عرف و شواهد اجرتالمثل یا عدم استحقاق تعیین میکنند.
رویّه قضایی در بسیاری از پروندهها تأکید دارد که هرگونه دریافت وجه بابت پارکینگ باید پایه قراردادی یا مصوبه مجمع داشته باشد. همچنین دادگاهها در مواردی که پارکینگ بهعنوان جزء لاینفک آپارتمان فروخته شده است، حق جداگانه دریافت بهای اضافی را مردود دانستهاند.
در آرایی که پارکینگ سند مستقل داشته است، رأی به پرداخت اجاره یا خسارت صادر شده؛ اما در مواردی که قرارداد فروش شامل پارکینگ بوده و مالک بعداً مطالبه بهای جداگانه کرده است، دادگاه حکم به عدم استحقاق کرده است. برای هر پرونده شواهد مکتوب و تفسیر قرارداد تعیینکننده است.
در قراردادهای فروش و اجاره باید بهصراحت قید شود که پارکینگ بهصورت مستقل واگذار شده یا بخشی از ملک است، وضعیت استفاده، تعرفه احتمالی و حقوق انتقال مشخص گردد تا از دعاوی آینده جلوگیری شود.
هیئتمدیره و مجمع عمومی مالکین میبایست مصوبات مربوط به استفاده و بهای پارکینگ را بهصورت کتبی و مطابق مقررات تملک آپارتمانها تصویب و به اطلاع همه مالکین برسانند تا استناد قانونی داشته باشد.
هر پرداختی بابت اجاره یا بهای پارکینگ باید با رسید رسمی یا قرارداد کتبی همراه باشد. این مدارک در دعاوی حقوقی سندیت و اهمیت بالایی دارند.
مدعیعلیه میتواند ادعا کند که پارکینگ جزو واحد بوده یا انتقال مستند نبوده است. در این صورت دادگاه به تفسیر اسناد و شواهد میپردازد.
گاهی هزینه استفاده از پارکینگ در شارژ ساختمان یا بهای اجاره منظور شده است؛ ارائه مدارک پرداخت شارژ یا قرارداد اجاره که شامل پارکینگ باشد میتواند دفاع مؤثری باشد.
در غیاب مستندات کتبی، اثبات عرف محل یا موافقت شفاهی ممکن است مؤثر باشد، هرچند شواهد کتبی بر قول شفاهی ترجیح داده میشود.
برای مطالبه بهای پارکینگ، وجود اسناد کتبی، مفاد آییننامه داخلی و استناد به قرارداد فروش یا اجاره بسیار حیاتی است. رویه قضایی معمولاً به تفسیر صریح اسناد و عرف محلی توجه میکند و در صورت نبودن مبنای قراردادی، مطالبه بهای جداگانه دشوارتر خواهد بود.
برای انجام مشاوره حقوقی تخصصی، تنظیم یا بازنگری قراردادها و پیگیری دعاوی مربوط به پارکینگ و املاک آپارتمانی، از خدمات حقوقی vakiljo.ir استفاده کنید.