حادثه حین مأموریت به‌طور مستقیم به وظیفه محوله مرتبط است و حمایت‌های ویژه‌تری دارد. حادثه شخصی خارج از چارچوب مأموریت بوده و معمولاً مشمول حمایت‌های محدودتر می‌شود.
در حقوق ایران (به‌ویژه مقررات نیروهای مسلح و قواعد عمومی مسئولیت مدنی)، «تصادف/حادثه حین خدمت سربازی» از نظر آثار اداری–انضباطی و نیز جبران خسارت، معمولاً به دو دسته اصلی تفکیک می‌شود: حادثه حین مأموریت (حین انجام وظیفه) و حادثه شخصی (خارج از وظیفه). تفاوت این دو در سه محور است: ارتباط با وظیفه، مرجع رسیدگی/گزارش، و مسئول پرداخت و نوع حمایت‌ها.

---

## ۱) تعریف و معیار تشخیص

### الف) حادثه حین مأموریت (حین انجام وظیفه)
حادثه‌ای است که:
- در ساعات خدمت یا در مسیر و چارچوب مأموریت محوله رخ دهد؛ و
- بین حادثه و «وظیفه/دستور» رابطه‌ی سببیت وجود داشته باشد (مثلاً اعزام با حکم مأموریت، رانندگی با خودروی یگان برای انجام کار محوله، انتقال نیرو/تجهیزات، گشت، اعزام درمانی با دستور یگان و…).

ملاک‌ها معمولاً این‌هاست:
- وجود حکم/برگه مأموریت یا دستور مکتوب/شفاهی قابل اثبات
- ثبت ...