پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد به قانون):

۱) مبنای قانونی مهلت‌ها
- ماده ۲۷۴ قانون آیین دادرسی کیفری (۱۳۹۲ با اصلاحات بعدی) موارد اعاده دادرسی کیفری را احصاء کرده است. مهلت‌های طرح اعاده عمدتاً در مواد ۲۷۷ تا ۲۸۱ همین قانون و مقررات مرتبط تبیین می‌شود. در جرایم قابل تعقیب با کیفرخواست، اعاده نسبت به احکام قطعی دادگاه‌های کیفری قابل طرح است، و مبدأ و مهلت، بسته به وضعیت محکوم‌علیه (آزاد/محبوس) و زمان کشف جهات اعاده متفاوت است.

۲) اصل کلی در مهلت اعاده
- در بیشتر جهات اعاده (به‌ویژه بندهای ماده ۲۷۴ مثل تعارض احکام، جعلیت مستند حکم، کشف دلایل جدید، شهادت خلاف واقع و…) مهلت از تاریخ علم و اطلاع واقعی متقاضی به «جهت اعاده» محاسبه می‌شود، نه از تاریخ قطعیت حکم نخستین.
- اگر محکوم‌علیه در حبس باشد، عرفاً مهلت‌ها موسّع‌تر ارزیابی می‌ ...