کارمند رسمی بر اساس قوانین استخدامی مرتبط، رابطه استخدامی دائمی با سازمان دارد و از ثبات شغلی و مسیرهای ارتقای تعریف‌شده برخوردار است. کارمند پیمانی مدت‌معین است و حقوق و مزایای او بر پایه قرارداد و مدت خدمت محدود می‌شود.
کارمند رسمی در قوه قضاییه به فردی گفته می‌شود که بر اساس قوانین استخدامی کشور، پس از طی مراحل قانونی جذب و کسب شرایط لازم، به صورت قطعی (دائمی) در یکی از پست‌های سازمانی قوه قضاییه منصوب می‌شود و از وضعیت استخدام «رسمی» برخوردار است. مبنای این وضعیت، به طور اصلی قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶ و اصلاحات بعدی)، آیین‌نامه‌های اجرایی آن، و مقررات خاص قوه قضاییه (از جمله مصوبات رئیس قوه قضاییه در حوزه اداری و استخدامی) است. در مقابل، «کارمند پیمانی» بر مبنای قرارداد مدت‌دار (معمولاً یک‌ساله قابل تمدید) به خدمت گرفته می‌شود.

مبنای قانونی و تعاریف
- قانون مدیریت خدمات کشوری:
- ماده ۴۵ و مواد مرتبط: انواع رابطه استخدامی در دستگاه‌های اجرایی را بیان می‌کند، از جمله رسمی و پیمانی.
- ماده ۵۱ به بعد: حقوق و مز ...