خلاصه کاربردی:
- اگر رأی غیابی باشد و عدم ابلاغ صحیح موجب عدم حضور/دفاع شما شده: واخواهی در همان دادگاه صادرکننده رأی (ماده ۳۰۳ و ۳۰۶ ق.آ.د.م).
- اگر رأی حضوری تلقی شده، ولی عملاً ابلاغ واقعی صورت نگرفته و شما از دادرسی بی‌اطلاع بوده‌اید: اثبات عدم ابلاغ صحیح برای باز کردن مهلت تجدیدنظر/فرجام (مواد ۶۸ تا ۸۳، ۳۳۶، ۳۳۹، ۳۹۶ ق.آ.د.م) یا طرح اعاده دادرسی به استناد عدم رعایت تشریفات مؤثر (ماده ۴۲۶ بند ۶).
- پس از قطعیت و انقضای مواعد، در موارد استثنایی: اعاده دادرسی یا شکایت از رأی در دیوان عالی (فرجام) اگر مشمول باشد، یا ماده ۴۷۷ ق.آ.د.ک در امور کیفری.

توضیح تفصیلی و مسیر اقدام:

۱) تشخیص نوع رأی و مرحله
- رأی غیابی مدنی: وقتی خوانده ابلاغ واقعی نشده و لایحه/حاضر نشده است (ماده ۳۰۳ ق.آ.د.م). در این صورت طریق صحیح شکایت، واخواهی در همان دادگاه صادرکننده رأی است. مهلت: ۲۰ روز برای مقیم ایران و ۲ ماه برای مقیم خارج از کشور از تاریخ ابلاغ واقعی رأی (ماده ۳۰۶). اگر اصلاً ابلاغ واقعی رأی هم نشده، مهلت شروع نمی‌شود؛ به محض اطلاع و ابلاغ واقعی، واخواهی کنید و همزمان ایراد عدم ابلاغ را مطرح و دلایل ارا ...