باید به‌طور مشخص رکن قانونی استناد دادگاه را نقد و فقدان مانع شکلی را اثبات کنید. مستندات قانونی، رویه قضایی و دلایل رفع مانع مانند رعایت تشریفات یا احراز ذی‌نفعی را پیوست نمایید.
در مقام اعتراض به «قرار عدم استماع دعوا»، لایحه باید هم ناظر به ایرادهای شکلیِ صدور قرار باشد و هم ناظر به مبانی ماهوی‌ای که دادگاه را به این تصمیم رسانده است. نکات عملی و حقوقی مهم:

۱) شناسایی دقیق مبنای قرار
- رأی را دقیق بخوانید و مبنای عدم استماع را مشخص کنید: عدم رعایت تشریفات شکلی (مثلاً عدم ذی‌نفع بودن، عدم اهلیت، عدم رعایت مواعد، عدم صلاحیت، طرح دعوا قبل از موعد یا بدون تحقق سبب، موازی بودن دعوا، عدم رعایت تشریفات داوری/صلح/کارشناسی پیشینی)، یا مغایرت با قواعد آمره (مثل «سبق طرح دعوا و اعتبار امر مختوم»، «عدم امکان استماع به سبب قرارداد داوری»، «عدم قابلیت استماع نوع دعوا»).
- مستندات رای را استخراج کنید: مواد استنادی قاضی را در متن قرار قید کرده و به صورت موردی به آنها پاسخ دهید.

۲) تشخیص مسیر صحیح اعتراض و رعایت مواعد
- اگر قرار از دادگاه بدوی صادر شده: قابل تجدیدنظر است (ماده ۳۳۲ ق.آ.د.م در خصوص قرارهایی که قاطع دعوا هستند؛ عدم استماع عموماً قاطع است). مهلت: ۲۰ روز برای مقیم ایران و ...