شرط تعلیقی به اخذ مجوز قانونی و امکان ثبت رسمی ضروری است. همچنین تعیین خسارت تأخیر، زمان‌بندی پرداخت‌ها و الزام به ارائه استعلام‌ها باید صریح باشد.
اخطار مهم: پاسخ زیر ماهیت آموزشی دارد و جایگزین مشاوره اختصاصی حقوقی نیست. خرید ملک توسط اتباع خارجی در ایران تابع محدودیت‌های قانونی و اداری خاص است و قبل از هر اقدام باید استعلام‌های لازم از مراجع ذی‌صلاح اخذ شود.

چارچوب قانونی اصلی
- قانون اساسی و قوانین عادی، مالکیت اتباع خارجی را محدود و منوط به مجوز می‌دانند.
- قانون راجع به تملک اموال غیرمنقول اتباع خارجی مصوب ۱۳۱۰ و آیین‌نامه‌های مرتبط: تملک غیرمنقول توسط اتباع خارجی اصولاً ممنوع است مگر در حدود خاص (برای محل سکونت یا شغل با مجوز هیأت وزیران و رعایت اصل رفتار متقابل).
- قانون تشویق و حمایت سرمایه‌گذاری خارجی (FIPPA) و مقررات سازمان سرمایه‌گذاری: امکان تملک محدود برای اجرای طرح‌های مصوب (اغلب به‌صورت حقوق انتفاع/اجاره بلندمدت؛ مالکیت عین در حوزه‌های خاص و با مجوز).
- قانون ثبت اسناد و املاک و آیین‌نامه‌ها: لزوم ثبت رسمی نقل و انتقالات عین/منفعت در اموال غیرمنقول.
نتیجه عملی: «قولنامه» تنها تعهد به انجام معامله است و برای اتباع خارجی تا اخذ مجوزهای لازم و تنظیم سند رسمی نزد دفترخانه، به‌تنهایی حق عینی ایجاد نمی‌کند. لذا قولنامه باید مشروط به اخذ مجوزها و ثبت رسمی باشد.

پیش‌نیازها و استعلام‌ها پیش از امضا
- احراز هویت و تابعیت خریدار: گذرنامه معتبر، اقامت معتبر (در صورت نیاز)، کد فراگیر اتباع خارجی.
- تعیین وضعیت حقوقی ملک: استعلام ثبتی، عدم بازداشت/رهن/تعارض حدود، بررسی نوع کاربری (مسکونی/تجاری/زمین زراعی) و محدودیت‌های منطقه‌ای (مناطق مرزی، امنیتی، روستایی) ...