هرگونه کاشت که برخلاف ضوابط شهرداری، آیین‌نامه‌های فضای سبز، یا حقوق ارتفاقی و مالکیت همسایه باشد غیرقانونی تلقی می‌شود. مصادیق شامل تجاوز به حریم ملک، سد معبر، یا ایجاد خطر برای بنا و تأسیسات است.
کاشت «غیرقانونی» درخت در روابط همسایگی زمانی محقق می‌شود که کاشت، نگهداری یا گسترش ریشه/شاخ و برگ درخت به‌گونه‌ای باشد که حقوق قانونی همسایه را نقض کند یا با ضوابط قانونی شهرسازی و فضای سبز تعارض داشته باشد. مهم‌ترین مبانی حقوقی و مصادیق در حقوق ایران:

۱) تجاوز به حق ارتفاق و حدود املاک
- ماده ۱۳۲ قانون مدنی: هیچ‌کس نمی‌تواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه باشد، مگر تصرفی که به قدر متعارف و برای رفع حاجت یا رفع ضرر باشد. اگر کاشت درخت موجب ورود ضرر غیرمتعارف به همسایه شود (مثلاً نفوذ ریشه به پی ساختمان یا لوله‌ها، ایجاد رطوبت، تخریب دیوار مشترک، یا انسداد نور و تهویه به نحو غیرمتعارف)، قابل منع و مطالبه رفع مزاحمت/جبران خسارت است.
- مواد ۱۵۶ و ۱۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی: دعاوی مزاحمت و ممانعت ...