برای آماده‌باش خارج از محل کار معمولاً درصدی از مزد ساعتی یا مبلغ مقطوع در قرارداد پیش‌بینی می‌شود. در صورت فراخوان و انجام کار، ساعات صرف‌شده به‌عنوان کار واقعی محاسبه و عنداللزوم با نرخ اضافه‌کاری پرداخت می‌گردد.
پاسخ کوتاه و عملی

- اصل موضوع: در حقوق کار ایران، «آماده‌باش/کشیک غیرحضوری» صِرفاً به‌دلیل در دسترس بودن کارگر، لزوماً «کار انجام‌شده» محسوب نمی‌شود؛ اما اگر این وضعیت آزادی واقعی کارگر را محدود کند یا عرف/قرارداد آن را کار بدانند، باید جبران مزدی داشته باشد. بهترین راه، تصریح در قرارداد یا آیین‌نامه داخلی مورد تأیید اداره کار است.

چارچوب قانونی و مستندات

۱) ساعات کار و اضافه‌کاری
- ماده ۵۱ قانون کار: ساعت کار عادی حداکثر ۴۴ ساعت در هفته.
- ماده ۵۹: اضافه‌کاری با توافق و با ۴۰% فوق‌العاده نسبت به مزد ساعتی.
- تبصره ماده ۵۹ و مواد ۵۲، ۵۸: قواعد مافوق برای شب‌کاری، نوبت‌کاری، تعطیل‌کاری.

۲) تعریف کار و تبعیت مزدی
- ماده ۲ و ۳ قانون کار: کار تابع قرارداد، تبعیت مزدی دارد. هر زمان که کارگر به دستور کارفرما مکلف به انجام کار یا در وضعیت محدودکننده بر ...