پاسخ کوتاه: بله، شهادت و گواهی همرزمان یا فرماندهان می‌تواند به عنوان «قرینه و اماره» و حتی «دلیل» در احراز حضور در جبهه قابل استناد باشد، اما معمولاً به تنهایی کافی نیست و باید با سایر مدارک یا استعلام‌های رسمی تکمیل شود. مرجع رسیدگی‌کننده می‌تواند براساس مجموع دلایل تصمیم بگیرد.

راهنمای عملی و مستند:

۱) مراجع و چارچوب قانونی
- احراز حضور در جبهه بسته به هدف پرونده متفاوت است:
- بنیاد شهید و امور ایثارگران: برای احراز سابقه رزمندگی، جانبازی، گواهی ایثارگری و امتیازات ماده ۲۱ و ۶۶ قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران (مصوب ۱۳۹۱ با اصلاحات بعدی).
- نیروهای مسلح/یگان خدمتی: برای تایید سوابق خدمتی رزمندگان، مطابق مقررات داخلی ستاد کل نیروهای مسلح و آیین‌نامه‌های احراز سابقه رزمندگی.
- دستگاه‌های اجرایی و سازمان امور اداری و استخدامی: برای امتیازات استخدامی ایثارگران (به استناد قانون جامع و آیین‌نامه‌های اجرایی).
- دیوان عدالت اداری: در صورت اختلاف با دستگاه‌ها، به استناد ماده ۱۰ قانون دیوان عدالت اداری.

۲) ادله قابل استناد برای اثبات حضور در جبهه
- مدارک اصلی و رسمی:
- حکم اعزام ...