منشأ آن قواعد ارث، ترکه، دیون متوفی و مقررات تصفیه است. تا پیش از تحویل ترکه و تقسیم، اداره مال تابع ضوابط اشتراک وراث و نظارت قانونی است.
پاسخ کوتاه و مستند

۱) تعریف و مبانی کلی
- اصطلاح «زمین غارثی» در منابع حقوقی ایران اصطلاح مصطلح قانون‌گذاری نیست، اما در فقه امامیه و ادبیات حقوقی سنتی، «غارث» به معنای کسی است که به اتکای ظاهر یا یدِ متصرف، مال را می‌خرد و بعداً معلوم می‌شود ملکیت واقعی یا اختیار انتقال در کار نبوده است. بر این مبنا، «زمین غارثی» زمینی است که انتقال آن بر پایه غرور (فریب/ایجاد ظاهر فریبنده) یا بر پایه یدِ ظاهری و بدون استحقاق واقعی انجام شده و سپس تعارض مالکیت آشکار می‌شود.
- بنیان حقوقی این مفهوم در حقوق ایران ذیل قواعد عام معاملات فضولی، قاعده غرور، قاعده ید، و مسئولیت ناشی از اتلاف/تسبیب و نیز آثار ابطال معامله قابل تحلیل است.

۲) منشأ و قواعد حقوقی حاکم
الف) معامله فضولی و عدم نفوذ
- مواد ۲۴۷ تا ۲۶۳ قانون مدنی: اگر ناقلِ زمین، مالک یا مأذون از سوی مالک نباشد، انتقال «فضولی» و غیرنافذ است و نفوذ آن منوط به اجازه مالک است (ماده ۲۴۷). در صورت ردّ مالک، معامله باطل و آثار آن بر عهده فضول و در مواردی، بر عهده کسی است که موجب اعتماد خریدار شده است.
- ماده ۲۶۳ ...