راهنمای جامع اعاده دادرسی در دادگاه‌های صلح: تعریف، شرایط، و تفاوت با تجدیدنظر

۱) تعریف اعاده دادرسی
اعاده دادرسی یک طریق فوق‌العاده اعتراض به رأی قطعی است که در موارد محدود و منصوص قانونی، برای بازنگری در همان دادگاه صادرکننده حکم (یا دادگاه هم‌عرض) پیش‌بینی شده است. هدف آن اصلاح احکام قطعی است که به دلیل اشتباهات بنیادی یا کشف امور جدید، بی‌عدالتی ایجاد کرده‌اند. مبنای قانونی: مواد ۴۲۶ تا ۴۴۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی (ق.آ.د.م).

۲) موارد و جهات قانونی اعاده دادرسی (مواد ۴۲۶ و ۴۲۷ ق.آ.د.م)
اعاده دادرسی فقط در جهات زیر پذیرفته می‌شود:
- مخالف بودن مفاد حکم با یکدیگر: اجزای حکم با هم تعارض غیرقابل جمع داشته باشد.
- صدور حکم بیش از خواسته: دادگاه چیزی فراتر از خواسته خواهان حکم کرده باشد.
- صدور حکم نسبت به چیزی که خواسته نشده یا بیش از آن: خروج از حدود خواسته.
- تضاد حکم با حکم قطعی دیگر در همان موضوع، اصحاب دعوا و سبب: صدور دو رأی قطعی متعارض.
- جعل یا استفاده از سند مجعول که مبنای حکم بوده و جعلیت پس از قطعیت ثابت شده باشد.
- کشف اسناد و مدارکی که در زمان دادرسی موجود بوده اما خارج از اختیار متقاضی بوده ...