در نقش وکیل، تفاوت «مرخصی کوتاه‌مدت» و «مرخصی بلندمدت» برای تاکسی‌ها را می‌توان از منظر مبانی قانونی، مرجع صدور، مدت، آثار بر پروانه بهره‌برداری، الزامات بیمه و عوارض، و فرآیند اداری توضیح داد. مبنای اصلی مقررات، آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور، مصوبات شوراهای اسلامی شهر و سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی هر شهر است. در تهران، مستندات کلیدی شامل مصوبات شورای اسلامی شهر تهران و دستورالعمل‌های سازمان تاکسیرانی شهر تهران است. در شهرهای دیگر نیز مقررات مشابه با جزئیات محلی اجرا می‌شود.

۱) تعریف و مبنای قانونی
- مرخصی کوتاه‌مدت: اجازه موقت عدم‌فعالیت تاکسی برای مدت محدود و کوتاه، با حفظ وضعیت پروانه بهره‌برداری. مبنا: دستورالعمل‌های داخلی سازمان تاکسیرانی هر شهر و مصوبات شورا (مثلاً آیین‌نامه‌های داخلی سازمان تاکسیرانی تهران در چارچوب قانون شهرداری مصوب ۱۳۳۴ و اصلاحات بعدی، و اختیارات ناشی از ماده ۷۱ قانون شوراها و آیین‌نامه مالی شهرداری‌ها).
- مرخصی بلندمدت: تعلیق طولانی‌مدت بهره‌برداری از تاکسی (معمولاً بیش از حد آستانه تعیین‌شده محلی) که ممکن است مستلزم توقف موقت فعالیت در سامانه، تحویل پلاک یا کارت فعالیت و رعایت تعهدات اضافی باشد. مبنا: همان مراجع بالا + مصوبات خاص شهر در مورد تعلیق/غیرفعال‌سازی پروانه.

توجه: قوانین کشوری صریح و واحد در سطح قانون عادی برای «مرخصی تاکسی» وجود ندارد؛ بیشتر بر پایه مصوبات محلی و دستورا ...