برای «ازدواج نظامیان (اعضای نیروهای مسلح و کارکنان وزارت دفاع/نهادهای تابعه) با اتباع خارجی» در ایران، علاوه بر تشریفات عمومی نکاح، یک مسیر امنیتی-اداری هم وجود دارد و بدون اخذ مجوزهای لازم ممکن است با عدم ثبت ازدواج و حتی پیگرد انضباطی/اداری مواجه شوید.

در ادامه، هم مبنای قانونی و هم «مدارک لازم برای شروع» را فهرست می‌کنم.

---

## ۱) مبنای قانونی الزام به مجوز
۱) قانون ازدواج مصوب ۱۳۱۰
- طبق این قانون، ازدواج زن ایرانی با مرد خارجی منوط به اجازه مخصوص از طرف دولت است. (مبنای اصلی اخذ مجوز دولتی برای این نوع ازدواج‌ها)

۲) قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱
- ثبت رسمی نکاح و الزامات آن را مقرر کرده و در عمل، دفاتر رسمی ازدواج برای ثبت، مدارک و مجوزهای لازم را مطالبه می‌کنند.

۳) مقررات و دستورالعمل‌های داخلی نیروهای مسلح/حفاظتی
- برای «نظامیان و کارکنان حساس»، ازدواج با تبعه خارجی معمولاً منوط به اخذ استعلام و مجوز حفاظت اطلاعات/حراست و طی مراحل گزینش ...