گام‌های اصلی «تبدیل وضعیت رانندگان استیجاری» در دستگاه‌های اجرایی را باید در چارچوب مقررات استخدامی دولت (نه صرفاً قرارداد خصوصی) دید. نکته مهم این است که صرفِ اشتغال با قرارداد استیجاری/پیمانکاری، حق مکتسب برای استخدام رسمی یا پیمانی ایجاد نمی‌کند و تبدیل وضعیت معمولاً فقط در صورت وجود مجوز قانونی و پست سازمانی و مجوز استخدامی ممکن است.

در ادامه، مسیر حقوقی و گام‌های عملی را مرحله‌به‌مرحله می‌آورم:

---

## ۱) تشخیص «وضعیت حقوقی رابطه کاری» و نوع قرارداد
ابتدا باید روشن شود شما عملاً تحت کدام قالب کار می‌کنید:

- قرارداد استیجاری خودرو با راننده (پیمانکار/خدماتی): طرف قرارداد شما معمولاً شرکت/پیمانکار است یا دستگاه از طریق قرارداد خدماتی، نه قرارداد استخدامی.
- قرارداد کار معین/ساعتی/خدمات مشخص با خود دستگاه (کم‌تر در مورد رانندگان استیجاری).
- شرکتی (پیمانکاری تأمین نیرو).

این تشخیص مهم است چون مسیر تبدیل وضعیت در هرکدام متفاوت است.

مبنای قانونی مرجع:
- *قانون مدیریت خدمات کشوری* (قواعد کلی استخدام در دستگاه‌های اجرایی)
- *آیین‌نامه اجرایی ماده ۵۱ قانون مدیریت خدمات کشوری* (درباره قرارداد کار معین/کارگری در دستگاه‌ها)
- *قانون کار* (اگر رابطه واقعی، کارگری و تحت تبعیت باشد)

---

...