راهنمای عملی محاسبه و پرداخت عوارض شهرداری برای املاک تجاری و تفاوت آن با مالیات

۱) تفاوت عوارض با مالیات در املاک تجاری
- ماهیت حقوقی:
- عوارض: بهای خدمات و تکلیف محلی است که از سوی شوراهای اسلامی شهر تصویب و توسط شهرداری وصول می‌شود. مبنای قانونی: اصل ۱۰۰ قانون اساسی، مواد ۷۱ و ۷۷ قانون شوراها، ماده ۳۰ و ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷ و قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مؤدیان و قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۴۰۰. عوارض، اختصاصاً برای تأمین هزینه‌های اداره شهر، نگهداشت و خدمات شهری هزینه می‌شود.
- مالیات: تکلیف عمومی و ملی است که توسط قانون‌گذار (مجلس) وضع و توسط سازمان امور مالیاتی وصول می‌گردد. مبانی: قانون مالیات‌های مستقیم (به‌ویژه مالیات بر اجاره املاک تجاری، ماده ۵۳ به بعد)، قانون مالیات بر ارزش افزوده ۱۴۰۰ (برای عرضه کالا/خدمات و برخی املاک)، و سایر قوانین مالیاتی.
- مرجع وضع و وصول:
- عوارض: شوراهای اسلامی شهر وضع مقررات محلی (مصوبات عوارض)؛ شهرداری وصول‌کننده. مصوبات باید به تأیید هیئت تطبیق برسد و وفق ماده ۹۲ قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراها قابل اعتراض در دیوان عدالت اداری است.
- مالیات: صرفاً با قانون مصوب مجلس؛ سازمان امور مالیاتی کشور مرجع وصول و رسیدگی.
- قلمرو و مصادیق رایج در املاک تجاری:
- عوارض: عوارض سالانه نوسازی و عمران شهری (بر املاک بناشده)، عوارض کسب و پیشه/پروانه کسب، بهای خدمات صنفی، عوارض تابلو و تبلیغات سردرب، عوارض بهای مدیریت پسماند تجاری، عوارض تغییر کاربری، عوارض صدور/تمدید پروانه ساختمانی یا پایان‌کار، عوارض پارکینگ، و در موارد خاص عوارض ارزش افزوده ناشی از اجرای ...