۳:۱۶ ۱۴۰۴/۱/۱۳ - ۱ بازدیدعنوان: آیا هبه در صورت سکونت و بهرهبرداری رجوعپذیر است؟
هبه یکی از مهمترین و رایجترین اشکال انتقال مالکیت در نظام حقوقی ایران است که به موجب آن، شخصی (واهب) مالی را به رایگان به شخص دیگری (موهوبله) انتقال میدهد. اما آیا این انتقال مالکیت دائمی است یا ممکن است قابل رجوع باشد؟
یکی از سوالات پیچیده در زمینه هبه، تاثیر سکونت و بهرهبرداری از مال موهوبله بر قابلیت رجوع واهب است. طبق قوانین مدنی ایران، اگر واهب بعد از اعطای هبه، در مال موهوبله سکونت کند یا از آن بهرهبرداری نماید، شرایط خاصی برای رجوع وجود دارد. در این مقاله به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.
تاثیر سکونت و بهرهبرداری بر هبه
سکونت در مال موهوبله
: اگر واهب، پس از انجام هبه، در منزل موهوبله سکونت کند، این امر میتواند به معنای پذیرش دائمی انتقال باشد و حق رجوع او تحت شرایط خاصی محدود شود. در حقوق ایران، سکونت در مال هبه شده بهعنوان یک نشانه از اذن مالک در استفاده از مال محسوب میشود.
بهرهبرداری از مال
: بهرهبرداری واهب از مال موهوبله نیز نشاندهنده نیت او برای حفظ رابطه خود با ملک میباشد. این نشانه میتواند موجب شود که محاکم حقوقی در صورت بروز اختلاف، نظر به عدم قابلیت رجوع واهب داشته باشند.
شرایط رجوع
: با توجه به ماده ۷۹۵ قانون مدنی، واهب میتواند در صورتی که هبه را منوط به شرط خاصی کرده باشد، در هر زمان و بدون قید و شرط به رجوع بپردازد. اما در صورت سکونت و بهرهبرداری، این موضوع میتواند به چالش کشیده شود.
نتیجهگیری
در نهایت، هبه در صورت سکونت و بهرهبرداری، تحت شرایط و ضوابط خاصی ممکن است به مرحله رجوع نرسد. برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره حقوقی در این زمینه، توصیه میشود با وکلای متخصص در زمینه هبه و حقوق مالکیت مشورت کنید. با آگاهی از جزئیات قانون و حقوق خود، میتوانید تصمیمات بهتری در زمینه هبه و عواقب آن اتخاذ نمایید.