مجوز موقت دارای مدت اعتبار محدود، شرایط خاص برچیدن و عدم ایجاد حق مکتسبه برای تغییر کاربری یا بناهای دائمی است. پروانه دائمی، حقوق ساخت و بهره‌برداری پایدار مطابق طرح تفصیلی اعطا می‌کند.
پاسخ کوتاه: مجوز موقت برای کانکس و سازه‌های موقت، به‌صورت محدود زمانی، قابل جمع‌آوری، غیر قابل انتقال به عنوان حق مکتسبه و بدون ایجاد حقوق دائمی نسبت به عرصه صادر می‌شود؛ در حالی‌که پروانه ساختمانی دائمی مبتنی بر طرح‌های شهری، با ضوابط کامل فنی و حقوقی، حق احداث و بهره‌برداری بنای دائم و ثبت در اسناد رسمی و کاداستر را فراهم می‌کند.

توضیح تفصیلی و مستندات قانونی:

۱) مبنای حقوقی و مرجع صادرکننده
- پروانه ساختمانی دائمی: مطابق ماده ۱۰۰ قانون شهرداری و آیین‌نامه‌های ملاک عمل، هرگونه احداث بنای دائم در محدوده و حریم شهر نیازمند اخذ پروانه از شهرداری است. ضوابط طرح جامع/تفصیلی شهر، مقررات ملی ساختمان، آیین‌نامه ۲۸۰۰ (مقاومت در برابر زلزله) و ضوابط آتش‌نشانی رعایت می‌شود.
- مجوز موقت: مستند به اختیارات شهرداری در مدیریت فضاهای شهری (ماده ۵۵ قانون شهرداری)، مصوبات کمیسیون‌های داخلی شهرداری و غالباً با تصویب کمیسیون ماده ۵ یا کمیسیون‌های موضوع تبصره‌های ماده ۱۰۰ در مقام رسیدگی موردی. در شهرهای جدید/شهرک‌ها، شرکت عمران/د ...