خلاصه پاسخ: خیر. صرفِ تناقض جزئی در اظهارات شاهد، به‌تنهایی برای اثبات «شهادت دروغ» (جرم موضوع ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی تعزیرات مصوب ۱۳۷۵) کافی نیست. باید دروغ‌بودن عمدی، مؤثر بودن در ماهیت دعوا، و سوءنیت (علم به خلاف واقع) اثبات شود. با این حال، تناقض می‌تواند قرینه‌ای مهم برای بی‌اعتباری شهادت در دعوا و برای تعقیب کیفری باشد، به‌ویژه اگر تناقضات اساسی و مؤثر در حقیقت ماجرا باشند.

مبانی قانونی مرتبط:
- قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، ماده ۶۵۰: شهادت دروغ نزد مقامات رسمی جرم است و برای تحقق آن، علم شاهد به خلاف واقع بودن اظهارات لازم است.
- قانون آیین دادرسی مدنی، مواد ۲۳۰ تا ۲۴۱ (به‌ویژه ماده ۲۴۱): دادگاه در ارزیابی ارزش شهادت، اوضاع و احوال، توافق یا تعارض شهادت با قرائن و امارات، و تعارض درونی اظهارات را لحاظ می‌کند.
- قانون آیین ...