تعریف و ارکان «شهادت دروغ» در حقوق ایران

۱) تعریف قانونی
- شهادت دروغ عبارت است از ادای گواهی بر خلاف واقع در مراجع رسمی (دادگاه یا نزد مقامات قضایی) در امری که مؤثر در تصمیم قضایی است.
- مبنای قانونی:
- ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): برای کسی که در محاکم رسمی شهادت دروغ دهد، مجازات حبس و جزای نقدی مقرر کرده است.
- مواد ۲۰۹ تا ۲۱۴ قانون مجازات اسلامی (ق.م.ا. مصوب ۱۳۹۲): اگر شهادت کذب موجب اثبات جرم حدی/قصاص/دیه شده و بعداً کذب آن روشن گردد، ضمانت‌های خاص (مانند قصاص/دیه/حد تبعاً به مورد) و نیز تعزیر برای شاهد کاذب پیش‌بینی شده است.
- مواد ۱۹۹، ۲۳۰، ۲۳۱، ۲۴۱ و ۲۴۷ قانون آیین دادرسی مدنی و نیز مواد ۱۹۹، ۲۱۰، ۲۱۱ و ۲۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری: شرایط گواهی، تشخیص ارزش شهادت، سوگند شاهد، و امکان تعقیب شاهد دروغ‌گو را به‌صورت ...