پاسخ کوتاه و کاربردی: اگر سفته به‌دست دارنده‌ای باشد که «دارنده با حسن نیت» شناخته نمی‌شود (مثلاً سفته هنوز در روابط اولیه میان صادرکننده و دارنده اول است یا دارنده، سفته را با آگاهی از ایرادات/بدون پرداخت عوض گرفته)، شما می‌توانید با طرح ایراد «فقدان یا بطلان سبب معامله» اجرای سفته را متوقف یا بی‌اثر کنید. اما اگر سفته به «دارنده با حسن نیت» منتقل شده باشد، اصل استقلال و تجریدی بودن اسناد تجاری مانع از استناد موفق به این ایراد خواهد شد. راه عملی، طرح دعوای حقوقی یا دفاع مؤثر در دعوای اجرای سفته است همراه با دلایل اثباتی.

شرح حقوقی و گام‌های عملی:

۱) مبنای حقوقی ایراد
- اصل تجریدی بودن: به طور کلی تعهد ناشی از سفته از سبب معامله مستقل است؛ پس دارنده با حسن نیت نیاز به اثبات سبب ندارد و ایرادات مربوط به معامله اصلی علیه او شنیده نمی‌شود.
- استثنا: در روابط مستقیم (صادرکننده با دارنده اولیه) یا در برابر دارنده بد نیت/فاقد حسن نیت، می‌توان به ایرادات سبب استناد کرد؛ از جمله:
- فقدان سبب: هیچ معامله یا عوضی در قبال سفته وجود نداشته یا تسلیم نشده (مثلاً سفته امانی/تضمینی که شرط آن محقق نشده).
- بطلان سبب: معامله پایه به علت خلاف قانون/اخلاق حسنه/قهراً باطل بوده (مواد ۱۹۰، ۲۱۷، ۲۱۸، ۲۱۹، ۲۲۳ و ۹۷۵ قانون مدنی).
- انحلال ...