پاسخ کوتاه و کاربردی:

- مبنا: بند ۳ ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی یکی از جهات اعاده دادرسی را «تعارض مفاد دو حکم قطعی» می‌داند. اما اثر پذیرش اعاده دادرسی بر اجرای حکم، مستقیماً در ماده ۴۲۹ و نیز در مواد ۴۳۸ تا ۴۴۰ تبیین شده است.

- اصل بر عدم توقف اجرا: صرف تقدیم دادخواست اعاده دادرسی و حتی صرف «پذیرش» (قرار قبول اعاده در مرحله بدوی) موجب توقف اجرای حکم قطعی نیست؛ مگر به تشخیص دادگاه صادرکننده حکم مورد اعاده و با احراز ضرورت. مستند: ماده ۴۲۹ ق.آ.د.م.

- امکان دستور توقف (تعلیق اجرای حکم):
۱) دادگاهی که حکم مورد اعاده را صادر کرده، در صورت احراز ورود خسارت غیرقابل جبران یا دشواری جبران و احر ...