در حقوق ایران «صلح» یک عقد لازم است (ماده ۷۵۲ قانون مدنی) و اصل بر این است که پس از وقوع، هیچ‌یک از طرفین حق برهم‌زدن یک‌جانبه ندارند؛ مگر در مواردی که قانون اجازه داده یا حق فسخ/خیار به‌طور معتبر شرط شده باشد. تفاوت «صلح بلاعوض» و «صلح معوض» از حیث ماهیت اقتصادی و نیز قابلیت رجوع/برهم‌زدن در عمل مهم است.

## ۱) صلح معوض و صلح بلاعوض؛ تفاوت‌ها
### الف) صلح معوض
- در صلح معوض، در برابر مورد صلح (مال/حق/منفعت) عوضی به طرف مقابل داده می‌شود (مثلاً صلح یک ملک در برابر مبلغی پول یا یک مال دیگر).
- این نوع صلح از نظر آثار نزدیک به «معاوضه/بیع» است، اما بیع نیست و تابع قواعد خاص صلح است.
- اگر خیار/حق فسخ شرط نشده باشد، اصل بر لزوم است و رجوع ممکن نیست؛ اما اگر یکی از خیارات (قانونی یا قراردادی) محقق باشد، امکان فسخ فراهم می‌شود.

### ب) صلح بلاعوض
- در صلح بلاعوض، عوضی در برابر صلح قرار داده نمی‌شود و از حیث اقتصادی به ...