پاسخ کوتاه:
- گارانتی/ضمانت قانونی: تکالیفی است که مستقیماً از قانون بر عهده فروشنده/تولیدکننده است، حتی اگر قراردادی امضا نشود یا کارت گارانتی داده نشود. قابل اسقاط نیست و حداقل‌های الزامیِ حمایت از مصرف‌کننده را تضمین می‌کند.
- گارانتی/ضمانت قراردادی: تعهدات اضافی و اختیاری است که تولیدکننده یا فروشنده فراتر از حداقل‌های قانونی می‌پذیرد (مثل تعویض رایگان تا ۲۴ ماه، سرویس در محل، قطعه یدکی رایگان). دامنه و شرایط آن تابع توافق و اسناد گارانتی است، اما نمی‌تواند حقوق قانونی مصرف‌کننده را محدود یا ساقط کند.

توضیح تفصیلی:

۱) مبنای حقوقی هر کدام
- ضمانت/گارانتی قانونی:
• قانون مدنی:
- مواد ۴۲۲ تا ۴۳۵ درباره خیار عیب: اگر مبیع معیوب باشد، خریدار حق فسخ یا ارش (کاهش ثمن متناسب با عیب) دارد. عیب باید سابق بر عقد یا متصل به آن باشد و خریدار عالم به عیب نباشد (ماده ۴۲۳، ۴۲۷، ۴۲۸، ۴۲۹).
- ضمانت سلامت و مطابقت مبیع با اوصاف مورد توافق نیز از قواعد عمومی بیع است (مواد ۳۵۱، ۳۵۵ و قواعد تدلیس مواد ۴۳۸ به بعد).
• قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان مصوب ۱۳۸۸ و آیین‌نامه‌های آن:
- ماده ۲: عرضه‌کنندگان مکلف به جبرا ...