تعهد وفاداری مدیرعامل یعنی مدیرعامل در انجام وظایف خود منافع شرکت را بر هر نفع شخصی یا گروهی مقدم بداند و با حسن‌نیت، امانت‌داری و پرهیز از تعارض منافع، در راستای اهداف و مصالح شرکت اقدام کند. این تعهد در حقوق ایران به طور مستقیم در یک ماده واحد نیامده، اما از مجموعه مقررات لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت ۱۳۴۷، اصول عام مسئولیت مدنی، قواعد امانت‌داری و نمایندگی، و نیز رویه حقوقی استنباط می‌شود. مهم‌ترین ابعاد و مستندات:

۱) اقدام در حدود اختیارات و رعایت مصلحت شرکت
- مواد ۱۱۸ و ۱۲۵ لایحه ۱۳۴۷: هیأت‌مدیره نماینده شرکت است و مدیرعامل به موجب اساسنامه یا مصوبه هیأت‌مدیره اختیارات دارد. خروج از حدود اختیارات یا اقدام برخلاف مصلحت شرکت، نقض وفاداری و می‌تواند موجب مسئولیت مدنی و عزل شود.
- ماده ۱۴۲ لایحه ۱۳۴۷: مدیران (و به قیاس مدیرعامل به عنوان قائم‌مقام ایشان) در صورت تخلف از مقررات قانونی یا اساسنامه یا مصوبات مجامع که موجب ورود ضرر شود، در مقابل شرکت ...