به‌عنوان وکیل دادگستری، نکات زیر می‌تواند شانس موفقیت در «انتقال» پرستاران (انتقال دائم یا موقت/تمدید مأموریت) را افزایش دهد. مبنای حقوقی کلی این فرآیند در چارچوب قانون مدیریت خدمات کشوری (به‌ویژه مواد ۴۵، ۴۶، ۱۲۱ و ۱۲۲ درباره مأموریت، انتصاب و جابجایی)، آیین‌نامه‌های اداری استخدامی کارمندان مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری، مقررات داخلی وزارت بهداشت و دانشگاه‌های علوم پزشکی (مصوبات هیئت‌امنای دانشگاه‌ها و شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره هیئت‌امنایی شدن دانشگاه‌ها)، و بخشنامه‌های سازمان اداری و استخدامی کشور است. برای پرستارانِ مشمول قانون کار، قواعد فصل انتقالات عمدتاً تابع مقررات داخلی کارفرما (دانشگاه/بیمارستان) و توافقات قراردادی است، اما عموماً از الگوی مشابهی پیروی می‌کند.

اقدامات مؤثر برای افزایش شانس موفقیت در انتقال:
۱) شناخت دقیق نوع وضعیت استخدامی و مبنای انتقال
- رسمی/پیمانی تابع قانون مدیریت خدمات کشوری: انتقال بین دستگاهی یا داخل همان دانشگاه/دانشکده باید بر اساس نیاز دستگاه، موافقت مبدأ و مقصد و وجود پست بلاتصدی هم‌ترازی انجام شود. ماده ۴۵ و ۴۶ قانون مدیریت خدمات کشوری درباره مأموریت و انتصاب/جابجایی، و اصول کلی نقل‌وانتقال کارمندان دولت ملاک است.
- قراردادی/قانون کار: معمولاً انتقال به شکل تغییر محل خدمت با موافقت طرفین و براساس آیین‌نامه داخلی کارفرما انجام می‌شود. درج شروط انتقال‌پذیری در قرارداد یا استن ...