پاسخ کلی و عملی (با استناد به حقوق ایران)

۱) اصل موضوع در حقوق ایران
- در دعاوی مرتبط با حجر، عدم اهلیت، یا اسقاط/ابطال/بطلان اعمال حقوقی به دلیل زوال قوه تمییز (مانند آلزایمر)، مبنای حقوقی مواد ۱۲۰۷ تا ۱۲۱۰ قانون مدنی (محجورین و اهلیت)، ماده ۱۲۱۱ (جنون)، و قواعد عام بطلان/عدم نفوذ معاملات فاقد قصد و رضا (مواد ۱۹۰، ۱۹۹، ۲۱۰، ۲۱۳ قانون مدنی) است.
- آلزایمر اگر به حدی برسد که شخص فاقد قوه تمییز یا مختل‌المشاعر شود، می‌تواند مشمول عنوان «جنون» موضوع ماده ۱۲۱۱ یا دست‌کم «عدم رشد/عدم تمییز» در آثار حقوقی گردد؛ معیار، نه اسم بیماری، بلکه درجه اختلال در درک و اراده در زمان انجام عمل حقوقی است.

۲) بار اثبات و نوع دعوی
- بار اثبات بر عهده مدعی عدم اهلیت (مثلاً خواهان حجر، قیم‌گذاری، یا ابطال معامله) است. قاعده کلی: «البینه علی المدعی» و مواد آیین دادرسی مدنی در باب ادله اثبات دعوا.
- در دعاوی ابطال/عدم نفوذ معاملات، احراز وضعیت ذهنی «در زمان انعقاد» اهمیت حیاتی دارد؛ باید نشان داد هنگام انجام عمل، شخص فاقد قصد/رضا یا تمییز بوده است.

۳) مدارک و ادله لازم برای اثبات آلزایمر در دادگاه
الف) ادله پزشکی تخصصی
- پرونده پزشکی و سوابق درمان: تشخیص‌های ثبت‌شده توسط متخصص مغز و اعصاب، روان ...