پاسخ کوتاه و عملی (با استناد حقوقی):

۱) مبانی قانونی و مقرراتی
- قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶) و آیین‌نامه‌های اجرایی آن (به‌ویژه مواد مرتبط با حقوق و مزایا و سابقه خدمت) مبنای اصلی ثبت و احتساب سنوات است.
- قانون نظام هماهنگ پرداخت و بخشنامه‌های سازمان امور اداری و استخدامی کشور و وزارت آموزش و پرورش درباره طبقه و رتبه، ارتقای گروه/طبقه، و فوق‌العاده‌ها.
- برای فرهنگیان رسمی/پیمانی: دستورالعمل‌های داخلی وزارت آموزش و پرورش و شیوه‌نامه‌های کارگزینی (از جمله نحوه احتساب سوابق غیررسمی، خدمت در مناطق محروم، مرخصی‌ها، و انتقال بین دستگاهی).
- برای کارکنان مشمول قانون کار (اندک موارد مانند نیروهای شرکتی پیمانکار): قانون کار و قانون تأمین اجتماعی در خصوص مزایای پایان کار (سنوات پایان خدمت) حاکم است که با سنوات «پایه» اداری متفاوت است.

۲) تعریف و تمایز مهم
- سنوات پایه (اداری): مدت سابقه خدمت قابل احتساب کارمند در نظام اداری که مبنای طبقه/رتبه، افزایش سنواتی و برخی فوق‌العاده‌هاست. این در حکم کارگزینی (حکم حقوقی) قید می‌شود و در طول خدمت به‌روزرسانی می‌گردد.
- مزایای پایان خدمت/پاداش بازنشستگی: محاسبه‌ای جداگانه در زمان بازنشستگی/قطع همکاری بر اساس مقررات صندوق بازنشس ...