به‌عنوان یک وکیل ایرانی، برای ردیابی و مستندسازی استفاده از هوش مصنوعی در فرایندهای حقوقی، می‌توان یک چارچوب انطباق‌محور (Compliance) طراحی کرد که هم الزامات قانونی ایران را پوشش دهد و هم استانداردهای حرفه‌ای دادرسی و محرمانگی را رعایت کند. محورهای عملی زیر پیشنهاد می‌شود:

۱) سیاست مکتوب استفاده از هوش مصنوعی (AI Use Policy)
- تعیین دامنه کاربرد: مشخص کنید در چه امور حقوقی اجازه استفاده دارید (تحقیق حقوقی، خلاصه‌سازی اسناد، مدیریت مستندات، پیش‌نویس اولیه لوایح) و در چه امور ممنوع است (ارائه مشاوره نهایی بدون نظارت وکیل، تحلیل ادله محرمانه در ابزارهای فاقد ضمانت امنیتی).
- نقش وکیل ناظر: تصریح شود که هر خروجی AI صرفاً پیش‌نویس بوده و تصمیم نهایی با وکیل مسئول است (اصل امانی‌بودن وکالت و رعایت دقت حرفه‌ای).
- مدیریت تعارض منافع و سوگیری: الزام به بررسی سوگیری احتمالی مدل و راستی‌آزمایی حقوقی.

۲) رضایت موکل و شفافیت
- اخذ رضایت آگاهانه: در قرارداد وکالت یا الحاقیه، اطلاع‌رسانی درباره استفاده از AI، نوع داده‌های مورداستفاده، ریسک‌های حریم خصوصی و امکان عدم‌موافقت موکل.
- ممنوعیت انتقال اسرار حرفه‌ای به سرویس‌های فاقد تضمین: با استناد به تعهد محرمانگی وکیل نسبت به موکل (مبنای آن در اصول حرفه‌ای وکلا و قواعد نظم ...