دادگاه به شرایط اخذ اقرار، مستندات پزشکی، و شهادت‌ها توجه می‌کند و سازگاری اقرار با سایر ادله را می‌سنجد. بار اثبات ارادی بودن در صورت ادعای اکراه، با مقام تحقیق و ارائه‌کننده اقرار است.
دادگاه چگونه ارادی بودن اقرار را ارزیابی می‌کند؟

۱) مبانی قانونی
- ماده ۱۲۷۷ قانون مدنی: اقرار در صورتی معتبر است که منجز، صریح و مطابق با واقع و بدون خدعه و اغراء باشد.
- ماده ۱۲۶۲ قانون مدنی: اقرارکننده باید اهلیت داشته باشد (بلوغ، عقل، اختیار).
- ماده ۱۹۵ و ۱۹۹ قانون مدنی: معامله (و به طریق اولی عمل حقوقی) تحت اکراه معتبر نیست؛ قاعده اکراه در اقرار نیز جاری است.
- ماده ۵۷۸ قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات): گرفتن اقرار تحت شکنجه جرم است و اقرارِ حاصل از شکنجه فاقد اعتبار است.
- مواد ۱، ۲، ۷ و ۹ قانون احترام به آزادی‌های مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب ۱۳۸۳: هرگونه اِعمال فشار، تهدید، تطمیع، نگهداری غیرقانونی و محرومیت از حقوق دفاعی ممنوع و اقرارهای حاصل از آن بی‌اعتبار است.
- ماده ۱۶۹ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲: اقرار باید با اراده و اختیار باشد و در صورت احتمال عقلایی اکراه یا اجبار، حجیت از بین می‌رود.
- اصول ...