خلاصه پاسخ:
- اصل بر این است که هیچ‌کدام از خدمات و مشاعات حیاتی ساختمان (آب، برق، گاز مشاع، فاضلاب/چاه، پمپ، آسانسور و...) را نمی‌توان به‌صورت خودسرانه برای واحد بدهکار قطع یا محدود کرد.
- راه قانونی وصول بدهی: اخطار مدیر، سپس طرح دعوا بر اساس قانون تملک آپارتمان‌ها و آیین‌نامه اجرایی آن، و تقاضای صدور اجرائیه/حکم و جرایم دیرکرد.
- فقط در حدی که قانون اجازه داده، می‌توان از ارائه برخی خدمات رفاهی غیرحیاتی مشترک (نه خدمات ایمنی/بهداشتی) موقتاً خودداری کرد، آن هم با احتیاط و ترجیحاً با مصوبه مجمع و مستندات کافی. قطع خدمات حیاتی یا اقدامات خودیاری می‌تواند موجب مسئولیت مدنی و کیفری شود.

مبنای قانونی:
۱) قانون تملک آپارتمان‌ها مصوب ۱۳۴۳ و اصلاحات بعدی
- ماده ۱۰ مکرر (الحاقی ۱۳۷۶): مدیر یا هیأت‌مدیره می‌تواند برای وصول هزینه‌های مشترک به واحد بدهکار مراجعه و در صورت امتناع، از طریق اظهارنامه و سپس مرجع قضایی اقدام کند؛ مرجع قضایی می ...