پاسخ به‌صورت عملی و مستند به قانون اجرای احکام مدنی و آیین دادرسی مدنی:

۱) نقطه آغاز اجرای حکم
- مرحله قطعیت: اجرای حکم اصولاً پس از قطعیت آن آغاز می‌شود (مواد ۱ و ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی). احکام بدوی قابل تجدیدنظر تا زمان قطعیت قابل اجرا نیستند، مگر در موارد اجرای موقت (مواد ۲۹۹ و ۳۰۳ ق.آ.د.م).
- صدور اجرائیه: ذی‌نفع باید صدور اجرائیه را از دادگاه صادرکننده حکم قطعی درخواست کند. اجرائیه توسط دفتر دادگاه صادر و به محکوم‌علیه ابلاغ می‌شود (مواد ۱، ۲، ۵، ۱۱ ق.ا.ا.م).
- مهلت ده‌روزه: محکوم‌علیه از تاریخ ابلاغ اجرائیه ۱۰ روز برای اجرای داوطلبانه یا معرفی مال دارد (ماده ۳۴ ق.ا.ا.م؛ ماده ۱ آیین‌نامه اجرایی مفاد اسناد لازم‌الاجرا در خصوص اسناد ثبتی قیاس‌پذیر است ولی در احکام ملاک ماده ۳۴ است).

۲) مرجع آغاز و پیگیری
- اگر حکم از دادگاه حقوقی صادر شده: واحد اجرای احکام مدنیِ همان حوزه قضایی مرجع اجراست (ماده ۱۱ ق.ا.ا.م).
- اگر حکم کیفری حاوی جزء حقوقی (ضرر و زیان) است: اجرای بخش حقوقی توسط اجرای احکام کیفری انجام می‌شود، اما تشریفات توقیف اموال تابع قواعد اجرای احکام مدنی است.
- برای احکام شوراهای حل اختلاف: اجرای آن‌ها در واحد اجرای احکام همان شورا/دادگستری صورت می‌گیرد.

۳) مدارک لازم برای تقاضای اجرا
- دادخواست/درخواست صدور اجرائیه و اجرای حکم
- رونوشت گواهی‌شده حکم قطعی و گواهی قطعیت
- محاسبه محکوم‌به و خسارات (در صور ...