راهنمای عملی توقیف اموال غیرمنقول (ملک) محکوم‌علیه در اجرای احکام مدنی ایران

مبنای قانونی:
- قانون اجرای احکام مدنی مصوب ۱۳۵۶: مواد ۴۹ تا ۷۹ (خصوصاً مواد ۶۲ تا ۷۵ درباره اموال غیرمنقول، ارزیابی و مزایده)، مواد ۲۴، ۳۴، ۴۳، ۴۴، ۵۴، ۵۶، ۵۷، ۱۴۶ و ۱۴۷
- قانون ثبت اسناد و املاک: مواد ۲۲، ۴۶، ۴۷، ۴۸، ۹۹ و آیین‌نامه‌های ثبتی
- آیین‌نامه اجرای مفاد اسناد رسمی لازم‌الاجرا (در موارد اجرا از طریق ثبت)
- قانون مدنی: مواد ۲۲، ۷۹۳ (حق عینی و رهن)، ۱۴۷ و ۱۴۸ (اصلاحات ثبتی در موارد خاص)
- قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی ۱۳۹۴: مواد ۳، ۴، ۵، ۸، ۱۰، ۱۴، ۱۵ (در شناسایی و الزام به معرفی مال)

گام‌های عملی:

۱) احراز قطعیت و قابلیت اجرا
- صدور اجراییه پس از قطعیت حکم (مواد ۳۴ و ۳۵ ق.ا.ح.م).
- ابلاغ اجراییه و انقضای مهلت قانونی پرداخت/اجرا (معمولاً ۱۰ روز؛ ماده ۳۴).

۲) شناسایی ملک متعلق به محکوم‌علیه
- استعلام از مراجع:
- سازمان ثبت اسناد و املاک/ادارات ثبت محل: استعلام سوابق ثبتی و آخرین وضعیت مالکیت پلاک‌های ثبتی به نام محکوم‌علیه (با معرفی‌نامه از اجرای احکام؛ مواد ۲۲ قانون ثبت و ۲۴، ۵۶ ق.ا.ح.م).
- شهرداری/ادارات راه و شهرسازی/بنادر/منابع طبیعی حسب نوع ملک برای تعیین موقعیت و کاربری.
- بانک‌ها و اداره مالیات در صورت نیاز به ردگیری اسناد خریدوفروش یا مالیات نقل‌وانتقال قبلی.
- الزام محکوم‌علیه به معرفی مال (مواد ۳ و ۴ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی). استنکاف می‌تواند منتهی به اقدامات تأمینی شود.
- بررسی معارضات: بازداشت‌های قبلی، رهن و وثیقه، دعاو ...