پاسخ به‌صورت کاربردی و مستند به قوانین ایران:

۱) اصل و مبنا در توقیف اموال منقول
- مستند: مواد ۴۹، ۶۱ تا ۸۸ قانون اجرای احکام مدنی (ق.ا.ا.م)، مواد ۵۲۳ به بعد قانون آیین دادرسی مدنی در اعسار و مستثنیات، و مواد ۲۴ تا ۳۵ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی ۱۳۹۴ (ق.ن.ا.م.م).
- اصل: طلبکار می‌تواند به‌محض صدور اجرائیه و انقضای مهلت قانونی، توقیف اموال منقول محکوم‌علیه را از دادورز اجرا بخواهد. تقدم با مالی است که معرفی می‌شود؛ در صورت تعدد اموال، تقدم به ترتیب سرعت فروش، سهل‌الوصول بودن و کفایت برای ادای دین است (ماده ۵۳ ق.ا.ا.م).

۲) محدوده و استثنائات (مستثنیات دین)
- مستند: ماده ۲۴ ق.ن.ا.م.م و تبصره‌ها، آراء وحدت‌رویه مرتبط.
- مهم‌ترین مستثنیات: اثاثیه ضروری زندگی متناسب شأن، آذوقه مورد نیاز تا یک ماه، ابزار و وسایل کار متناسب با شغل (مثل ابزار کار یک نجار یا خودروی کار در صورت ضرورت برای امرار معاش)، کتب و وسایل تحصیلی، تلفن همراه در حد نیاز متعارف، جوایز و نشان‌ها، ودیعه مسکن تا میزانی که بدون آن تأمین مسکن ممکن نباشد. تشخیص تناسب با وضعیت و نیاز محکوم‌علیه و تشخیص «ضرورت» با مرجع اجراست.
- نکته: اگر مالی از مستثنیات باشد قابل توقیف و فروش نیست؛ مگر دین بابت همان مال باشد (مثلاً اقساط کالایی که هنوز ثمن آن پرداخت نشده).

۳) نحوه شناسایی اموال منقول
- معرفی توسط محکوم‌له: ماده ۴۹ ق.ا. ...