پاسخ بر مبنای مقررات ایران و رویه تفسیری:

۱) متن و فلسفه تبصره ۳ ماده ۲ قانون ملی شدن جنگل‌ها
- قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع (مصوب ۱۳۴۱ و متعاقباً در قوانین بعدی از جمله قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع ۱۳۴۶ و اصلاحات بعدی تنقیح/تکمیل شد) اصل مالکیت عمومی دولت بر جنگل‌ها و مراتع را مستقر کرد. تبصره ۳ ماده ۲ (به‌موجب قوانین و تنقیحات بعدی) ناظر به تعیین تکلیف اراضی‌ای است که در محدوده جنگل‌ها و مراتع قرار گرفته اما اشخاص برای آن‌ها سابقه تملک مشروع، احیا و کشت، یا مستحدثات قبل از تاریخ ملی‌شدن دارند. کارکرد تبصره یادشده معمولاً:
- استثنا کردن اراضی دایر و احیاءشده قانونی از شمول انفال/ملی‌شده؛
- پیش‌بینی سازوکار رسیدگی و تشخیص در کمیسیون‌های موضوع ماده ۵۶ قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع و هیأت‌های ممیزه/نهادهای ثبتی؛
- تعیین آثار حقوقی بر مالکیت خصوصی معتبر (سند رسمی/احیا قبل از تاریخ‌های قانونی) و تفکیک ...