معنای «زمین متعلق به منابع طبیعی» و راهنمای عملی کوتاه

۱) تعریف قانونی
- مطابق اصل ۴۵ قانون اساسی، ثروت‌های عمومی از جمله «جنگل‌ها، بیشه‌های طبیعی، مراتع، اراضی موات و مباح، کوه‌ها، دره‌ها، بستر و حریم رودخانه‌ها و دریاها، دریاچه‌ها و مانند آن» در اختیار حکومت اسلامی است تا طبق مصالح عامه اداره شود. بخش عمده این اموال در ید و مدیریت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور (وزارت جهاد کشاورزی) قرار دارد و عرفاً به آن‌ها «اراضی ملی/منابع طبیعی» گفته می‌شود.
- قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع ۱۳۴۱ و قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع ۱۳۴۶ و اصلاحات بعدی، معیارهای تشخیص اراضی ملی (جنگل، مرتع، اراضی موات و… که احیا و تملک خصوصی نشده‌اند) را بیان می‌کند.
- اراضی «موات» شهری تابع قانون زمین شهری ۱۳۶۶ و اراضی «موات» خارج از محدوده شهری تابع قانون مرجع تشخیص اراضی موات و ابطال اسناد آن ۱۳۶۵ و آیین‌نامه‌های مربوط است و اصولاً در مالکیت دولت است مگر خلاف آن ثابت شود.

۲) مصادیق رایج زمین‌ ...