پاسخ به‌صورت کاربردی و مستند به قانون مدنی و رویه:

۱) تفاوت فسخ قرارداد با دعوای الزام به انجام تعهد
- الزام به انجام تعهد: زمانی مطرح می‌شود که قرارداد معتبر است و متعهد از اجرای تعهد خودداری کرده. خواهان ادامه اعتبار قرارداد را می‌خواهد و از دادگاه اجرای عین تعهد یا در صورت تعذر، خسارت را مطالبه می‌کند. مستند: مواد ۲۱۹، ۲۲۰، ۲۲۱، ۲۲۲، ۲۲۶ و ۲۲۷ قانون مدنی؛ ماده ۲۳۸ (اجبار متعهد به انجام فعل).
- فسخ قرارداد: اعمال یکی از خیارات قانونی یا قراردادی برای برهم‌زدن عقد لازم به‌طور یک‌جانبه. اثر فسخ قهقرایی (عطف به ماسبق) است و عقد را از زمان انعقاد منحل می‌کند؛ طرفین باید عوضین را بازگردانند. مستند: مواد ۳۹۶ به بعد (انواع خیارات)، ۴۴۹ (فسخ با هر لفظ یا فعلی که دلالت بر آن کند)، ۲۸۷ و ۲۸۸ (انفساخ قهری و سقوط تعهدات).

۲) پس از فسخ، تکلیف عوضین
- اصل، اعاده وضعیت به حال قبل از عقد (Restitutio in integrum) است. هر طرف باید آنچه را به موجب عقد دریافت کرده مسترد کند.
- مستند اصلی: ماده ۲۸۶ ق.م. در مقام سقوط تعهد به اقاله مقرر می‌کند که طرفین باید آنچه را به موجب عقد گرفته‌اند به هم باز دهند؛ در فسخ نیز به قیاس اولویت و مبانی خیارات همین حکم جاری است. همچنین مواد ۳۸۷ (تلف مبیع قبل از قبض)، ۳۹۰ و ۳۹۱ (در ...