پاسخ کوتاه و کاربردی

۱) مبنای حقوقی تفکیک
- کارکنان مشمول قانون کار: تابع «قانون کار مصوب ۱۳۶۹» و آیین‌نامه‌های اجرایی آن (از جمله مواد ۷، ۲۴، ۲۷، ۴۱، ۵۱ تا ۶۳، ۶۴ تا ۶۶، ۱۴۸ و…) و مراجع حل اختلاف کار (هیأت‌های تشخیص و حل اختلاف).
- کارکنان رسمی/پیمانی دولت و اعضای هیأت علمی: تابع «قانون مدیریت خدمات کشوری ۱۳۸۶» و مقررات خاص دستگاه‌ها (برای هیأت علمی: قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت بهداشت؛ آیین‌نامه استخدامی اعضای هیأت علمی وزارت علوم/بهداشت؛ برای مستخدمین رسمی و پیمانی: قانون استخدام کشوری سابق و مقررات انتقال‌یافته به قانون مدیریت خدمات کشوری؛ برای کادر درمان دولتی: قانون ارتقای بهره‌وری کارکنان بالینی نظام سلامت ۱۳۸۸ و آیین‌نامه‌های آن).

۲) نوع رابطه استخدامی و مرجع رسیدگی
- کارگری (قانون کار): قرارداد کار (موقت/دائم)، فسخ و خاتمه طبق مواد ۲۱، ۲۴، ۲۷ قانون کار؛ اختلافات در اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی (هیأت تشخیص و حل اختلاف؛ مواد ۱۵۷ به بعد).
- رسمی/پیمانی/هیأت علمی: حکم کارگزینی و قوانین اداری؛ اختلافات غالباً در هیأت‌های رسیدگی به تخلفات اداری، دیوان عدالت اداری (اصل ۱۷۳ قانون ...