پاسخ کلی (با استناد به قانون کار و مقررات مرتبط):
- مبنا: برای کادر درمانِ مشمول قانون کار (نه مشمولین قانون مدیریت خدمات کشوری)، احکام جبران کار در جمعه و تعطیلات رسمی عمدتاً از مواد ۵۹، ۶۱، ۶۲، ۶۳، ۶۴، ۶۶، ۶۸، ۶۹ و ۵۲ قانون کار، به‌علاوه بخشنامه‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و عرف مزدی بخش درمان تبعیت می‌کند. در مراکز درمانی دولتی، بسته به اینکه نیروی انسانی تحت شمول قانون مدیریت خدمات کشوری باشد، قواعد اضافه‌کار/نوبت‌کاری/شب‌کاری مطابق آیین‌نامه‌های خاص آن قانون نیز جاری است.

۱) اصل ممنوعیت کار در تعطیلات رسمی و استثنا برای مراکز ضروری
- قانون کار به‌طور کلی تعطیلات رسمی و جمعه را روز استراحت می‌داند (مواد ۶۲ و ۶۳). اما واحدهای خدمات‌رسان ضروری مثل بیمارستان‌ها می‌توانند با اخذ مجوز و بر اساس نوبت‌کاری، کارکنان را در این ایام به کار بگیرند؛ مشروط بر رعایت سقف ساعات کار هفتگی و اعطای مزایای جبرانی.

۲) ساعات کار موظفی و سقف‌ها
- ساعات کار عادی: حداکثر ۴۴ ساعت در هفته (ماده ۵۱ قانون کار). در مراکز درمانی معمولاً به‌صورت نوبتی توزیع می‌شود.
- اضافه‌کاری: هر ساعت ما ...