در دعاوی کارگر و کارفرما، «اعلام رضایت/سازش» اگر به‌صورت سازش‌نامه رسمی در مراجع حل اختلاف کار (هیأت تشخیص/هیأت حل اختلاف) تنظیم و در صورتجلسه درج شده باشد، اصل بر اعتبار و قطعیت آن است و طرح شکایت مجدد معمولاً فقط وقتی ممکن می‌شود که بتوانید بی‌اعتباری رضایت را با یکی از جهات قانونی اثبات کنید. مهم‌ترین جهات عملی، همان عیوب اراده (اکراه، اشتباه، تدلیس/فریب) و عدم اهلیت یا مخدوش بودن تشریفات است. مبنای کلی این بحث در حقوق ایران از قواعد عمومی قراردادها و «خیارات» در قانون مدنی می‌آید (مواد مربوط به اکراه، اشتباه و تدلیس و نیز سازش در قانون مدنی؛ همچنین قواعد آیین دادرسی درباره اعتبار سازش/گزارش اصلاحی در دعاوی).

## ۱) راه‌های حقوقی برای «شکایت مجدد» بعد از رضایت
۱) ابطال/بی‌اعتبار کردن سازش‌نامه یا رضایت‌نامه
با طرح دعوا (یا پیگیری در همان مرجع حسب مورد) با این ادعا که رضایت معتبر نبوده: اکراه، فریب، اشتباه اساسی، عدم اهلیت، یا جعل/تحریف.
۲) اثبات اینکه رضایت ناظر به همه مطالبات نبوده
اگر متن رضایت مبهم است یا ...